Über positivo of toch niet?

Social media staat erom bekend dat iedereen zich beter voordoet dan dat ze werkelijk zijn. Er word een “ideaal” plaatje geschetst waardoor imperfectie gelijk als iets negatiefs bestempeld word. Maar is dat ook zo? Vandaag neem ik je mee in deze online wereld en doe ik een boekje open over mijn online versus offline gezicht.

Imperfectie

Mijn leven is niet echt een standaard leven van een 33 jarige. Slechte periodes worden afgewisseld met hele korte momenten van een bijna normaal leven.

Helaas is de werkelijkheid dat ik ongeveer 1 activiteit per dag kan doen.* Als ik naar de fysio moet, werk in de dierentuin of voor Infinita film/presenteer weet ik dat ik de rest van de dag echt bijna niets meer kan. De dag daarna moet ik ook echt geen afspraken hebben. Die dag bestaat uit heel even een frisse neus halen. Zelfs iets kleins als eten of drinken is voor mij op zon moment echt een opgave. Ik heb geen eetlust en het kost me heel veel energie. Daarnaast verslik ik me dan extra vaak wat ook niet echt meewerkt aan mijn herstel.

En dan heb ik ook nog periodes dat mijn longen zo slecht zijn dat ik echt m’n bed niet uit kan. Ademen kost me onwijs veel kracht en slapen is bijna onmogelijk. Hoewel ik niet goed ben in ziek zijn gaat het me wel steeds beter af om me er ook echt aan toe te geven en binnen mijn grenzen te handelen. Inmiddels kan ik me aardig berusten in mijn situatie en probeer ik altijd te kijken naar wat wel kan.

Über positivo

Op social media en mijn blog deel ik alles over mijn leven. Ik doe dat omdat ik het heel fijn vind om te delen, mensen om mij heen op de hoogte te houden zonder, dat het mij veel energie kost en omdat ik wil laten zien dat het hebben van een beperking geen beperking hoeft te zijn op een chronisch gelukkig leven.

Ik krijg dan ook veel complimenten dat ik altijd zo positief ben, blijf lachen en met humor ernaar kan kijken. Deze manier van handelen is voor mij een overlevingsmechanisme. Het voelt ook alsof ik hierin geen keus heb. Ik heb dit leven gekregen om van te genieten en ook met een defect lichaam zijn er genoeg mooie momenten in een dag. Zo kan ik intens genieten van de vogeltjes die naast m’n raam vrolijk fluiten in de herfstzon.

Zelfs op de SEH kun je nog lachen. De SEH word vaak gezien als een hele vervelende plek waar je liever niet komt. Oké, ik kom er ook liever niet dan wel, maar lachen kun je ook daar!

Zo hete vorig jaar mijn arts Batman; echt ik lieg niet, Mandy was erbij en hoorde ook hoe hij zich voorstelde. Ik begon bijna gelijk het deuntje te neuriën, maar ik wist me in te houden. Ook zag ik laatst een onthoofde eend op het plafond. En nee, de foto bewijst dat ik niet hallucineerde! 😂 of zien jullie alleen de lamp? 🧐

Über positivo heeft ook zo haar dipjes

Toch wil ik nu met deze blog iets meer van mezelf laten zien. Hoewel ik het ook wel echt laat merken als ik er even helemaal klaar mee ben blijf ik die altijd goed lachse yvette. Oké, dat is ook wel heel fijn natuurlijk maar toch wil ik hier open over zijn en nog iets meer nadruk leggen op de keerzijde hiervan.

Vooral in de nachten heb ik mijn dipjes. Het ademen is dan nog zwaarder en slapen onmogelijk ondanks dat ik echt uitgeput ben. Steeds vaker bekruipt me het gevoel hoe fijn het zou zijn als ik even zou kunnen stoppen met ademen om bij te komen. Even niet vechten voor lucht. En nee, ik wil niet dood, dat zeer zeker niet, maar even geen marathon lopen zou wel chill zijn. De nachten zijn dan ook extra zwaar omdat er weinig afleiding is en de rest van Nederland wel slaapt.

Die zeldzame momenten dat ik overdag een dip heb, deel ik soms. Hierbij kijk ik vooral waarin mijn behoefte liggen en niet naar hoe ik graag gezien zou willen worden. Fuck perfect! Zo was ik laatst bang voor de voorlopige ontslagdatum. Ik kon niet echt veel en was nog flink benauwd. Ik besloot die angst uit te spreken waardoor mijn angst kleiner werd en ik heel veel lieve steunende opbeurende berichtjes en tips kreeg.

Een dip hebben is oké

Het is helemaal oké om het even niet meer te zien zitten. Te balen als je weer een tegenslag hebt of verdrietig te zijn als je leven niet zo loopt als het gaat.

Ik merk dat mensen tegen mij opkijken en zichzelf minderwaardig zien omdat zij niet zo positief met de situatie om kunnen gaan. Juist ook voor die mensen schrijf ik deze blog. Want zonder dalen kunnen er ook geen pieken zijn en zonder negatief is er ook geen positief. Een batterij heeft niet voor niets een plus en een min om het lampje te kunnen laten branden.

Hoewel je vaak op social media een vertekend beeld krijgt van een persoon betekend dit niet dat diegene perfect is. Sterker nog hoe perfecter iemand zich voordoet hoe imperfecter die persoon waarschijnlijk is.

Ieder huisje heeft zo z’n kruisje

Een oud spreekwoord of gezegde zei het al; bij iedereen is wel iets en daarin ben je niet alleen. De een krijgt alleen veel meer te verduren als een ander. Iedereen gaat er ook weer op een andere manier mee om. Hierin is geen goed en geen fout.

En nu?

Nu wil ik dat jullie mij gewoon blijven zien zoals ik ben. Ik blijf ook gewoon de content delen zoals ik doe. Veel humor en positiviteit maar altijd puur zoals ik ben. Ik doe mij niet anders voor op internet zoals ik in het echt zou zijn. Het feit dat ik niet elke nacht een bericht plaats dat ik weer niet geslapen heb heeft voor mij niets met perfect of imperfect te maken. Soms deel ik het, soms niet. Vaak heeft het voor mij geen toegevoegde waarde omdat ik niet direct gelukkiger word door het te delen, ik er echt niet beter door ga slapen en omdat ik veel meer ben dan iemand met nachtelijke dipjes.

Ik ben wie ik ben en deel mijn leven zoals ik leef en mijn humor, positiviteit en onhandigheid zijn ook in real Life 99% van mijn dag en van wie ik ben.

Ode aan jou

Lieve volgers die heel erg worstelen met hun zelfbeeld, struggles en social media; you’re perfectly imperfect! Er is niemand zoals jij en wees trots op jezelf. Het maakt niet uit wat je doet zolang je maar probeert om respectvol met jezelf om te gaan. Probeer niet jezelf te veranderen om in een plaatje te passen. Omarm beide kanten van jezelf en dan zul je zien dat een chronisch gelukkig leven ook voor jou haalbaar is!

En lig je snacht’s nou ook vaak wakker? Je weet me te vinden! Maken we er gezellig samen een online imperfect feestje van!

*toen ik deze blog schreef was ik weer aan het herstellen. Inmiddels heb ik alles weer ingeleverd wat ik opgebouwd had en lig ik hele dagen in bed. Mijn lichaam is nu zo zwak dat zelfs eten te zwaar is. Hiervoor moet ik eerst extra morfine innemen en vernevelen zodat ik kan eten zonder astma aanval.

3 Comments

  1. AJCoco

    “Want zonder dalen kunnen er ook geen pieken zijn en zonder negatief is er ook geen positief. Een batterij heeft niet voor niets een plus en een min om het lampje te kunnen laten branden.”
    Prachtige blog, heel intens maar vooral eerlijk!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s