Plofkop en co; verstandig zijn sucks!

Vandaag deel ik een blog die je niet zo snel bij mij zou verwachten. Athans alleen in de titel alleen al gebeuren er twee dingen die ik echt niet snel zou doen. Zo was ik voorheen niet altijd even verstandig als het om mijn gezondheid aanging. Het was meer “Living on the edge” zullen we maar zeggen. Daarnaast zou ik ook niet zo snel negatief zijn en zeggen dat iets echt “sucks” is. Maar zoals je aan deze blog kunt zien, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Nu ik deze blog schrijf voel ik me lichamelijk best oké. Hoewel het eten, drinken en naar de wc gaan nog steeds zwaar is en gecombineerd moet worden met een extra morfine drank, voel ik me toch best wel weer een mens in plaats van een zombie. Natuurlijk is het goed voelen relatief want mijn lichaam is op het moment gewoon heel erg zwak. Ik heb totaal geen reserves meer en de kleinste inspanning kan een nieuwe aanval veroorzaken.

Dat ik me nu weer wat menselijker voel komt ook meer door de medicijnen. De longarts heeft afgelopen vrijdag mijn prednisonkuur opgehoogd, heeft de duur van het afbouwen verlengt. Mijn longen waren namelijk weer achteruit aan het gaan. Ik was weer een lekker pruttelpotje waarvan de themperatur ook weer zomerse taferelen aannam. Waarschijnlijk zorgde een “simpele” verkoudheid voor deze achteruitgang.

Wie ben je en wat heb je met yvette gedaan?

Nu ik eigenlijk vrijwel niets normaal kan doen heeft ook dat ervoor gezorgd dat ik verstandiger geworden ben. Ik luister echt heel goed naar wat mijn lichaam aankan en probeer zo efficiënt mogelijk om te gaan met mijn energie, en ook niet onbelangrijk mijn morfine. Ik heb zelfs naar Niki, happy nurse, geluisterd waardoor er nu een po-stoel naast mijn bed staat. Oké, eerlijk is eerlijk, deze heb ik nog niet gebruikt maar ik heb hem wel. Zolang ik op een veilige manier naar de badkamer kan, blijf ik dat doen. Het is fijn dat er een alternatief klaarstaat voor als het echt niet meer gaat.

Eten zonder aanval

Ook ben ik veel verstandiger als het op eten aankomt. Ik at te weinig omdat het gewoon veel te zwaar voor mij was. Als je heel benauwd word na het eten, je steeds verslikt en je bijna 2 uur moet bijkomen met een hartslag boven de 139 verandert lekker eten als snel in een “trauma”. Nee eten was de laatste maanden echt niet leuk.

Nu eet ik regelmatig kleine porties op een manier die mijn lichaam de minste energie kost. Smeuïg dik beleg, geen korstjes en in baby stukjes met een vork. Ook m’n drinken drink ik uit een “ik leer drinken” baby beker. Zo hoef ik niet helemaal recht te zitten om te kunnen drinken.

Vernevelen

Een kleine 5 uur per dag lurk ik aan mijn vernevelapparaat. Je kunt het vergelijken met een waterpijp alleen dan met medicatie voor mijn longen. Er zijn twee manieren waarop je deze kan gebruiken, met een mond- neusmasker of met een pijpje.

Ik gebruikte altijd het pijpje, hoe rot ik me ook voelde. Met het masker op voelde ik me altijd veel zieker. Het zag er niet uit. Nu weet ik dat ik daar niet naar moet kijken, maar toch, het was een ding.

Inmiddels gebruik ik nu 5 dagen het masker. Wat een ver-a-de-ming. Letterlijk en figuurlijk. Vernevelen kost me nu geen energie meer waardoor ik veel rustiger mijn medicijnen binnen krijg. Of ik het masker ook in het openbaar ga gebruiken weet ik nog niet. Voorlopig lig ik toch nog in bed. Wel deelde ik deze foto op instagram omdat ik best trots op mezelf was dat ik deze stap had gezet. Het lijkt iets kleins maar voor mij en mijn gezondheid is het een grote stap in de goede richting.

De verstandige stappen die ik nu gezet heb komen ook door het feit dat ik geaccepteerd heb dat ik nu eenmaal ernstige astma heb. Dat wat er ook gebeurd, een ziekenhuisopname nooit voorkomen kan worden. Door me te berusten in de situatie kon ik ook vaker mijn grenzen aangeven die een op een verbonden zijn met mijn verstandige keuzes. Nu ik verstandig kon zijn, was er ook ruimte voor mijn vrienden en familie om verstandiger met mij te om te gaan. Zo word er geen parfum gespoten als vriendinnen op bezoek komen en word er niet gerookt als ik erbij ben. Daarnaast houden ze mega goed rekening met mijn belastbaarheid.

De keerzijde van verstandige keuzes

Toch knaagt er iets aan het verstandig zijn. Verstandig zijn is namelijk echt niet altijd even tof ondanks dat ik weet dat het voor een goed doel is. Zo heb ik al bijna een week geen bezoek gehad omdat iedereen afzegt. Ze zeggen af omdat ze allemaal verkouden waren. Natuurlijk een super verstandige en onwijs goede beslissing. Ook is het super lief dat ze uit zichzelf meedenken wat verstandig is.

Een extra virus of bacterie zou mijn lichaam nu dan ook echt niet aankunnen. Daarnaast heb ik een weerstand van -222 dus de kans dat ik ervan ziek word is bijna 100%. Op deze momenten baal ik echt enorm. Ik weet dat er maar een juiste keus is, ondanks dat het me soms wel verdrietig maakt. Hoe je het ook went of keert; het is gewoon stom. Zo dat is eruit! Op deze momenten baal ik dat ik geen zorgeloos leven heb. Dat gezondheid niet vanzelfsprekend is. Nanda zou gezegd hebben;” het is tijd om bij the bodyshop een nieuw lichaam te gaan kopen”

Met de meeste vrienden heb ik via de telefoon bijgekletst. Jup, ik en vrijwillig bellen. Ik heb altijd een hekel aan bellen maar in dit geval was het een goed moment om dat te overwinnen. Bellen is voor mij wel zwaarder dan het ontvangen van bezoek. Praten kost namelijk best veel kracht en energie en aan de telefoon heb ik het idee dat ik duidelijker en harder moet praten. Toch was het voor nu een prima alternatief.

Ik schrijf deze blog absoluut niet om “zielig” gevonden te worden en ik ben ook totaal niet eenzaam. Ik schrijf deze blog om een beter beeld te geven van mijn leven op dit moment. Ook dit “gevecht” hoort bij het proces om beter te worden. Zoals ik hier ook al schreef. Zonder downs geen ups en zonder negatief geen positief. Een batterij heeft niet voor niets een plus en een min nodig om het lampje te laten schijnen. En zo is dat ook met het maken van verstandige keuzes.

Zo dat is eruit! Nu ga ik heel onverstandig een pizza eten maar wel met verstandig en onmenselijk veel knoflooksaus.

Hebben jullie ook een haat liefde verhouding met het maken van verstandige keuzes?

4 Comments

  1. Joke van Emst

    Wat kan jij dat mooi verwoorden Yvette. Je bent een kanjer.
    Ik heb een stomme blaas die niet werkt en kan de catheters soms in een hoek van de badkamer gooien. Ook was ik boos dat ik borstkanker kreeg. Alsof ik de enige was. Ik ben vorige week dinsdag weer geopereerd. Dat is de 25ste keer sinds 2000. Een.mijlpaal. ga ik vieren door een weekend naar Londen te gaan. Ik mis je in het park. Wens je heel veel sterkte met je herstel. Liefs Joke

    Liked by 1 persoon

    1. yvettemoerdijk

      Het Joke, kan me voorstellen dat je boos was. Is ook best heftig allemaal. Wel tof dat je dit weekend naar London gaat. Stiekem jaloers haha. Maar ik wens je onwijs veel plezier! Je hebt het verdient. Ik hoop snel weer naar dpa te kunnen al is het alleen om een uurtje te genieten van de dieren 🙂 hele dikke knuffel en hopelijk tot snel.

      Like

  2. Maria schoonen

    Hoi Yvette. Wat heb je weer een duidelijk inzicht gegeven in jouw leven momenteel. Het valt inderdaad niet mee,maar toch het delen van jouw gedachten en belevingen aan iedereen in je omgeving is wijs. Zo weten ze waar je rekening mee moet houden als ze naar jou willen komen . Dat moet je als bezoeker respecteren.Jij bent een voorbeeld voor velen. Vooral je doorzettingsvermogen en je positiviteit.Hoop dat het snel weer wat beter mag gaan en dat je het bed zo af en toe weer kunt verlaten. Liefs van mij

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s