Het gezicht van klierkoorts en chronische hyperventilatie

In deze rubriek wil ik meer aandacht vragen voor de impact van een (onzichtbare) chronische ziekte, lichamelijke beperking en/of psychische aandoening. Elke week neemt iemand anders je een dag mee in zijn of haar leven. Beperkt het hebben van een ziekte/aandoening of beperking het leven, of zorgt het er juist voor dat men grenzeloos gelukkig is? Vandaag neemt Anke Dumez ons een dag mee en laat zien hoe zij leeft met de lichamelijke gevolgen van klierkoorts, Lyme en chronische hyperventilatie.

Wie ben je, en wat doe je in het dagelijkse leven?

Hi! Ik ben Anke, 17jaar en woon in de provincie Antwerpen, België. Ik ben student in de

fotografie en verder houd ik me erg veel en graag bezig met mijn blog en social media.

Welke chronische ziekte, lichamelijke beperking of psychische aandoening heb je en wat houd dat in?

Dat ik een heel erg lang verhaal, maar ik ga mijn best doen om het kort te beschrijven. In september 2013 kreeg ik Klierkoorts, daar raakte ik moeilijk van af. Na 1 jaar daar nog steeds niet volledig vanaf te zijn, begonnen ze verdere onderzoeken te doen. Toen ontdekten ze de Ziekte van Lyme in mijn bloed, maar volgens mijn huisarts waren de waarden ‘nog niet hoog genoeg’ om behandeld te worden met antibiotica.

Mijn ouders en ik zijn dan bij een osteopaat terechtgekomen dat me wou behandelen met homeopathie. Dat hielp, en het jaar daarna ben ik ook bijna elke dag naar school kunnen gaan.

Ondertussen had ik al in een rolstoel gezeten omdat mijn benen ‘uitvielen’ en ik niet meer kon stappen. We waren toen al 2-3jaar verder. Het jaar daarna (2016) ging het weer slechter en slechter, en begonnen de onderzoeken opnieuw. Na een doorverwijzing naar een Psycholoog, Neuroloog, MRI én EEG werd er ontdekt dat ik een ademhalingsprobleem ontwikkelt had, zonder het zelf te weten. Ik zat dus eigenlijk continu in hyperventilatie, waardoor mijn lichaam niet meer functioneerde. De lijst met symptomen was een exacte beschrijving van mezelf. Ik hoor het de neuroloog nog zeggen: “Moest ik hebben wat jij nu ervaart, dan zou ik zelfs niet op mijn benen kunnen staan.” Schrikken!

Hoe dat me in het dagelijkse leven beperkt? Nu een heel deel minder dan enkele jaren geleden, gelukkig. Ik heb enkele maanden in een rolstoel gezeten door de ziekte van Lyme, ben ongeveer 5 jaar al mijn sociale contact verloren omdat ik niet naar school kon, … Op de dag van vandaag ga ik deeltijds naar school, en moet ik oppassen dat ik niet (te) ver over mijn grens ga met sporten, dagjes weg, laat opblijven, veel werken voor school etc. Als ik thuis ben van school, blijf ik meestal ook gewoon thuis om te rusten of dingen te doen waarvoor ik me niet te hard moet inspannen. Als ik toch over mijn grens ga, ben ik al snel een week ziek, en komen de hevige spierpijnen etc. terug.

Hoelang heb je hier al last van?

In totaliteit 5jaar, ben nu aan mijn 6de jaar begonnen.

Zijn er vooroordelen omtrent je aandoening?

Natuurlijk. Als je mij ziet en je weet niet dat ik ziek ben, zal je dat ook niet meteen/ makkelijk zien. Ik zie er 8/10 keer gewoon ‘normaal’ uit, en verstop het ook heel erg dat ik ziek ben. Zo heeft het een dikke 2 maanden geduurd voordat een buurvrouw gezien had dat ik in een rolstoel zat. En dat speelde al enkele keren in mijn nadeel, omdat mensen me niet geloofden en ik ‘Jij wil gewoon niet naar school’ te horen kreeg. Wat ik absoluut verschrikkelijk vindt, want ik zou dolgraag elke dag een hele dag naar school kunnen gaan.

Heeft je aandoening extra kwaliteiten?

Mijn aandoening op zich niet, denk ik. Maar ik merk wel dat ik heel erg veel details opmerk. Zo merk ik het bv. heel erg snel als er een potje o.i.d. op een andere plek gezet is, of er een logo verandert is.

Zijn er nog dingen die je graag wil delen?

Mijn schooljaar werd opgesplitst in 2 jaar. Ik heb dus vorig jaar enkele vakken gevolgd en daarvan examens gedaan, en dit jaar doe ik de rest. Zo heb ik nog genoeg tijd om mijn rust te kunnen nemen. Ook wil ik graag nog even kwijt dat zeker niet elke dag even goed ik als degene dat ik vastgelegd heb. Er zijn ook dagen dat ik de zetel niet uitkom, en geen les volg omdat het echt niet gaat.

Ik legde voor jullie een standaard donderdag vast, dat is een dag met een deel school, en een deel rust.

Einde! Ik ging normaal nog een douche nemen, maar daar was ik uiteindelijk te moe voor. Dat gebeurd wel vaker, maar dan sta ik ’s morgens gewoon een half uurtje vroeger op en neem ik dan een douche. Slaaplekker!

Wil je weten hoe het nu met anke gaat? Je kan haar volgen op instagram @ankedumez.com, op Facebook: @ankesblogspot. Anke heeft ook een leuke blog, ankedumez.com, die zeker de moeite waard is een bezoekje te brengen.

heb jij ook een chronische ziekte en/of lichamelijke beperking? Of heb je een psychische aandoeningen waar je meer zichtbaarheid aan wilt geven?

Dan kun jij je aanmelden voor deze rubriek! Heb je nog vragen of wil je je gelijk aanmelden? Stuur je bericht via het contactformulier of laat een reactie achter onder deze blog.

Hier kun je mijn oproep voor “het gezicht van” nogmaals lezen.

3 Comments

      1. lifestylemommys

        Erg inspirerend. Ik ga binnenkort aan de slag voor je. Had achteraf een beetje spijt dat ik dat afgelopen donderdag niet gedaan heb. Was achteraf een dag die een klein technisch probleempje van me lieten zien hihi. Maar komt goed, ik maak er iets moois van 😘

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s