Songday; heb het leven lief!

Deze songday weerspiegelt mijn week en wat ik deze week geleerd heb. Het was namelijk echt een achtbaan aan emoties.

Zo begon ik de week erg emotioneel maar kon ik me weer herpakken en vechten voor een toekomst. Een toekomst met mijn super irritante lichaam samen. Dat ging echter niet vanzelf, moest eerst nog wat bijleren. Wat dat is lees je in deze blog aan de hand van het nummer “heb het leven lief” van “Elise Mannah

Huil als het moet want je stikt in al je tranen Maar ontwapen je verdriet met dezelfde overgave

Als waarmee je huilt, je kunt uit je as herrijzen. Hij laat jou zien wie je bent zet een streep door het verleden.

Tranenfabriek maakte overuren

Ik begon de week niet heel erg lekker. En eigenlijk is dat een mega grote understatement. Het ging feitelijk gewoon kut. Zowel lichamelijk als psychisch.

Psychisch? Maar je bent altijd zo sterk en positief? Dat klopt, maar ik ook ik ben gewoon een mens die soms een dag heeft waarop het gewoon niet leuk meer is.

Wat vooraf ging…

Mijn darmen waren er weer mee opgehouden. De buikpijn werd steeds erger. Zaterdag was ik gewoon beroerd van de pijn. Ik kon niet meer eten en was in staat de hap te bellen. Gelukkig kon de zorg nog een klisma zetten waardoor de druk een beetje van de ketel kwam. Wel mailde ik mijn arts zodat zij het maandag gelijk op kon pakken. Dit was namelijk echt niet oké.

Zondag was ik met een vriendin en haar dochtertje naar het Eemplein geweest. Ik moest nog een pakketje versturen en als ik er dan toch was even langs de supermarkt. Ik had een vrij goede dag en dus ging ik met mondkapje en scootmobiel de vrijheid tegemoet.

Echter was het alsnog veel en veels te zwaar voor mijn lichaam. De snelheid van mijn scootmobiel machte niet met mijn reactievermogen wat naast niet heel veilig ook veel energie kostte. Ook hadden alle prikkels heel veel invloed op m’n longen.

Zo kwam ik thuis met een saturatie van 87 en had ik echt heel veel medicatie nodig om enigszins comfortabel te “overleven”. Ook was ik echt weer hoorbaar benauwd en kon zelfs de morfine de pijn niet meer onderdrukken.

The dat after! Na ontelbaar veel vernevelingen en morfine.

Gesprek met de arts op maandag

Op maandag belde de vervangende huisarts naar aanleiding van mijn mail. Ik had m’n eigen arts verwacht maar die werkte dinsdag pas weer. Of nou ja mijn vaste arts nu de mijne met zwangerschapsverlof is. Mijn arts nu kende mij al en mijn redelijk indrukwekkende dossier. Iets wat de arts die nu belde niet echt kende, gok ik.

Hierdoor was het ook een minder fijn gesprek. Ze pakte wel gelijk goed door, door direct de mdl-arts te bellen voor overleg. Deze adviseerde een foto te laten maken van de darmen. Echter heb ik die geweigerd. Ik was nog aan het herstellen van gisteren en wist niet hoe ik veilig in het ziekenhuis zou moeten komen.

Het kwam erop neer dat ik moet stoppen met de morfine omdat dan de darmen het weer gaan doen, denken ze. Echter is stoppen met de morfine niet haalbaar als ik nog een beetje een leuk leven zou willen hebben.

Dit raakte me meer dan ik gedacht had. Echt, ondanks alles heb ik een leuk leven maar nu was ik er helemaal klaar mee. Waarom moet het in mijn lichaam altijd zo gecompliceerd zijn? Waarom komt altijd alles tegelijk?

Heb het leven lief als de stormwind gromt en als de lente komt En verberg je niet als de regen valt en als de donder knalt

Zing het hoogste lied,

En toen was er na een dag huilen gelukkig weer een nieuwe dag. Ik voelde me iets beter en was vastberaden om de moed weer bij elkaar te vegen en ervoor te vechten.

In de middag belde mijn eigen arts en dat was een heel ander gesprek als maandag. Zij zag ook in dat ik echt niet kan stoppen met de morfine. Dat dat voor nu onhaalbaar is en er dus verder gekeken moet worden. Zo hebben we nu een beleid opgesteld wanneer ik de moviprep laxeer drink en wanneer ik hoge klismas krijg zodat mijn darmen wel geleegd worden.

Ook benoemde ze nog even de andere dingen die afgelopen periode gebeurd waren. M’n rug? Longen alles heeft veel impact op een al niet gezond lichaam. Omdat bij mij alles tegelijk speelt is het extra zwaar en dus logisch dat een tochtje naar de winkel te hoog gegrepen is.

Op bed, met onbeperkt medicatie, denk ik namelijk vaak “genezen” te zijn. En hoewel het steeds iets beter gaat moet ik het langzaam op gaan bouwen om niet steeds een terugval te krijgen. Dit was voor mij, hoe suf ook, wel een eye-opener.

vlieg in vogelvlucht door de blauwe lucht Heb het leven lief en wees niet bang!

Inmiddels kan ik het “verleden” weer loslaten en kijk ik met vertrouwen de toekomst in. Mijn toekomst gaat alleen van dag tot dag. Hoewel ik het maandag nier meer zag zitten, kan ik nu weer genieten van kleine overwinningen en mooie momenten.

hulp vragen

Zo heb ik nu ook hulp gevraagd van mijn fysiotherapeut. Zij is op dit moment beter is staat mijn lichaam “aan te voelen” dan dat ikzelf ben. Ik wil gewoon te graag en te snel. We hebben nu twee oefeningen bedacht die ik elke dag thuis kan doen. Zo voel ik me toch een beetje nuttig bezig voor mijn herstel. Om binnen mijn grenzen te blijven moet ik voor en na de oefening mijn saturatie meten en aan de hand daarvan beslissen door te gaan. (of natuurlijk te stoppen).

Dit is voor mij al zo fijn dat de oefening op zich niet meer voelt als falen. Voorheen zou ik echt geraakt zijn door de confrontatie. Nu ben ik blij dat ik 5 herhalingen op een halve kilo mag proberen. Dat ik begon met een saturatie van 96 en na de 5 herhalingen op 85 zat, raakte me niet meer. Ik mocht niet door maar had wel 5 herhalingen gedaan. Dat is al meer dan “nutteloos” in bed liggen.

Wat de toekomst brengt weer niemand maar we kunnen er wel het mooiste van maken!

Heb het leven lief!

4 Comments

  1. Maria schoonen

    Fijn dat je gelukkig weer wat kunt. Al is het nog niet veel denk jij. Maar met wat je doet kalm kom JIJ er ook hoor.stap voor stap. . Geduld is een schone zaak zegt men,maar het is ook zo.Jij hebt al zoveel overwonnen. Nu lukt het je vast ook weer hoor. Liefs😘

    1. Tineke De Klerk

      Wat een rotweek heb je weer achter de rug Yvette. Maar chapeau hoe jij je er telkens weer krachtiger er uit komt. Sterkte meid! 😘

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.