Omarm je grenzen (of de gevolgen ervan)

Als je een chronische ziekte hebt spelen grenzen een belangrijke rol in het dagelijks leven. Maar ook zonder chronische ziekte hebben onze keuzes altijd een consequentie.

Hoewel het belangrijk is binnen je eigen grenzen te functioneren, is er altijd een uitzondering. Grenzen moeten nooit ten koste gaan van kwaliteit van leven.

Zo heb ik ervoor gekozen om op vakantie de grenzen wat meer los te laten en de consequenties ervan te accepteren. Waarom ik deze keuze maakte en ook hoe ik dingen dan los laat lees je in deze blog.

Kwaliteit van leven

Grenzen zijn er natuurlijk niet voor niets. Ze zorgen ervoor dat “iets” stabiel blijft. Binnen kaders. Vaak kunnen grenzen daardoor als beklemmend ervaren worden.

Mensen met een chronische ziekte hebben veel meer “last” van grenzen puur omdat ze minder belastbaar zijn waardoor de gevolgen veel heftiger, en eerder optreden dan bij een “gezond” persoon.

Continu binnen je grenzen blijven kan, maar maakt het je echt gelukkig? Ik heb al een paar keer kunnen ervaren hoe het is als je leven in een klap verandert. Hierdoor ben ik veel meer in het hier en nu gaan leven waardoor ik meer kijk naar wat mij nu gelukkig maakt.

Grenzeloos op vakantie

Zoals jullie al meegekregen hadden was ik vorige week op vakantie. Ik had me voorgenomen een week lang te genieten. 100% genieten kan ik niet binnen mijn grenzen. Als ik binnen mijn grenzen zou blijven zou ik niet verder komen dan het zwembad en de hotelkamer. (Als ik dan al op Gran Canaria kon komen) Nee, ik wou echt GENIETEN.

Mijn jaar was natuurlijk een achtbaan en soms zelfs een slechte film. Deze week voelde voor mij als een vlucht weg van de boze grote wereld. Geen doktoren, onderzoeken, behandelingen en therapieën. Even gewoon een “normaal” leven.

In mijn vakantie wou ik alles doen waar we zin in hadden. Een stadje bezoeken, culturen snuiven, winkelen, ik wou het allemaal.

Ook qua diabetes wou ik mijn perfectie wat meer loslaten. Dan zat ik maar wat hoger qua bloedsuiker. Ik wou gewoon even de boel de boel laten. Die “time in rage” kon me echt even gestolen worden.

ziek word ik toch

Natuurlijk ben ik grenzeloos toch binnen grenzen gebleven. Want alles leuk en aardig, het Spaanse ziekenhuisland stond echt niet op mijn bucketlist. Om dat te voorkomen heb ik toch tijdens de vakantie contact gehad met mijn huis- en longarts voor overleg. Mijn doktersvrije week was dus niet helemaal doktervrij maar alles beter dan in het ziekenhuis belanden.

De consequenties van mijn acties op vakantie zijn niet mals. Ik wist van de voren dat ik de week/ weken na de vakantie een terugval zou krijgen. Een periode dat ik zieker ben dan dat ik al was. Nu hoor ik je denken, dat is toch niet slim? Waarom doe je dat? Wil je niet “beter” worden?

Ja beter worden wil ik zeer zeker wel maar de grap is, echt beter zal ik nooit worden. En daarnaast, ziek word ik toch. Als ik de vakantie verstandig zou zijn en dus binnen mijn grenzen zou blijven zou ik ook een terugval krijgen. Vliegen is gewoon een risico en mega zware belasting voor mij. En bij het naar huis vliegen heb je ook nog de klap van het klimaat en luchtkwaliteit. Dus al zou ik niets doen en alleen maar verstandige keuzes maken, die klap na zou hoe dan ook komen.

Ik kies er nu dus bewust voor om dan die klap maar iets harder te incasseren. Als je alleen nog op bed kan liggen, is op bed liggen met mooie herinneringen en foto’s natuurlijk veel aangenamer.

Moet je het dan wel doen?

Als je weet dat je zieker word, waarom ga je dan op vakantie? Nou puur omdat ik anders niet beter word. Mijn mentale gezondheid is namelijk ook belangrijk. Juist deze geluksmomenten heb ik nodig om de dagelijkse realiteit aan te kunnen.

Mijn kwaliteit van leven bestaat uit deze kleine momenten. Nu dan de vakantie maar ik moet ook grenzen over als ik met vrienden af wil spreken, naar de supermarkt wil, een afspraak heb in het ziekenhuis en ga zo maar door. Als ik dus al die dingen niet meer kan, kan ik eigenlijk niets. Dat is geen leven.

Ik leef liever een jaar korter met een geweldig leven, dan iets langer zonder al deze mooie kleine geluksmomenten. En ja, ook van m’n bezoekje aan het ziekenhuis kan ik genieten. Mijn afspraken zijn namelijk nooit saai.

Omarm je grenzen

Voor we massaal grenzeloos alle grenzen gaan negeren, er is wel een uitzondering. Blijf verstandig nadenken! Niemand heeft er iets aan als zo ver over grenzen gaat dat een ziekenhuisopname noodzakelijk is.

Ik kies bewust welke grenzen ik wanneer ga negeren. Ook op vakantie wisselende we altijd de dagen af. Dus nooit twee dagen achter elkaar een grenzeloze activiteit. Hierdoor had mijn lichaam toch de kans om te herstellen. Zo had ik de week na mijn vakantie ook geen afspraken zodat ik echt even bij kon komen.

Thuis plande ik het ook altijd op die manier in. Leuk met mama lunchen op vrijdag betekende dat ik de donderdag en zaterdag echt niets deed. Ook de zondag was dan nog een bijkomdag. Een pittige consequentie maar ik zou de lunch niet willen missen. Ik had er voor over.

Vooruit kijken

Doordat ik altijd alles plan en eigenlijk nooit spontaan grenzeloos gedrag vertoon heb ik de mogelijkheid om de gevolgen ook in te plannen. Zo kom je niet voor verrassingen te staan.

Zo wilde ik wel volledig genieten op vakantie, vind ik de terugval ook prima, maar wil ik niet dat mijn blog eronder lijd. Hierdoor heb ik de weken voor mijn vakantie al een aantal artikelen geschreven en ingepland zodat er gewoon blogs online zouden komen op en na mijn vakantie zonder dat ik er iets voor hoef te doen. Ideaal!

Mijn leven is dus iets minder spontaan maar wel grenzeloos gelukkig.

Hoe gaan jullie om met je grenzen?

One Comment

  1. Maria schoonen

    Hoi Yvette, Goed van jou om zo bewust toch nog leuke dingen te plannen waardoor de gevolgen draagbaar zijn. Dan kun je toch terugkijken op die mooie vakantie, uitstapjes winkelen enz..Genieten ook van kleine dingen is heel belangrijk.
    Veel groetjes.Maria

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.