Plofkop en co; in coronacrisis

Het duurde even voordat er een nieuwe blog online kwam. Ik weet dat “social distance” niet online geld, al leek het daar nu wel even op. Sorry!

Alles was me even te veel en “overleven” was/is heel zwaar. Vandaag vertel ik jullie wat er gebeurd is en waarom ik even van de radar was verdwenen.

#blijfthuis

Zoals ik al eerder schreef, vind ik het hele Corona gebeuren maar eng. Ik weet hoe ziek ik ervan kan worden, en is er dan nog wel plaats voor mij op de ic of in het ziekenhuis? Helemaal nu de bedden schaars zijn moeten ze kritischer kijken. Ik vrees dat ze dan eerder een gezond persoon helpen met een betere conditie dan iemand zoals mij die er waarschijnlijk heel slecht vanaf gaat komen. Deze gedachte vind ik best eng.

Ik blijf dus binnen en krijg, op de thuiszorg na, geen bezoek. Alles om de kansen zo klein mogelijk te houden. Toch raakt de coronacrisis mij hard, heel erg hard.

Corona voor alles

Ik ga lichamelijk mega achteruit. Mijn longen worden langzaam weer slechter waardoor ademen veel meer kracht kost en pijn doet. Ook mijn saturatie zakt dan weer.

Daarnaast neemt de poly neuropathie toe. Zo zit het nu ook in mijn handen waardoor ik alles laat vallen. Door de pijn heb ik veel moeite met taal en concentratie. Dit hele gebeuren is nog nieuw voor mij, en voor jullie ook. De week na mijn vakantie kreeg ik te horen dat ik geen vetbult of hernia had maar dat het poly neuropathie was.

In beide gevallen is het helaas pindakaas, er is een coronacrisis. En, voordat ik iedereen over mij heen krijg, ik snap heel goed dat alle zorg nu uit moet gaan naar deze dodelijke ziekte. Maar toch vind ik het best frustrerend en eng dat ik “gewoon” moet wachten tot de pandemie over is voor ik weer bij mijn specialisten, fysio en ergo terecht kan. Hoe langer deze pandemie duurt hoe meer ik achter uit ga, ook dat vind ik best een enge gedachte.

Gelukkig is er ook goed nieuws. Ik heb een top huisarts die me begrijpt en mee kijkt wat we aan symptoombestrijding kunnen doen tot ik weer bij de specialisten mag komen.

Zo gaan we nu een week proberen om 1 medicijn tegen zenuwpijn te verdubbelen. Als dit niet genoeg werkt gaat ze verder puzzelen. Ik hoop echt dat dit gaat werken of dat er iets anders is, want die pijn is killing.

Met de diabetes gaat het ook mega wisselend. Dan zit ik weer een paar dagen in een hyper en vervolgens, zoals nu, steeds in een hypo. Gelukkig kan ik mijn diabetes verpleegkundige gewoon mailen en krijg ik mega snel antwoord maar vermoeiend is het wel.

Overleven

Ik zei het aan het begin van de blog ook al, ik ben momenteel meer aan het overleven. Ik ga/kan nergens heen en in huis komt ook niet uit m’n handen. Figuurlijk dan aangezien wel alles eruit valt.

Veel dingen lukken niet doordat m’n handen weigeren of omdat ik geen concentratie heb. Door de gebroken nachten door alle hypo’s ben ik overdag erg moe.

Vervelen doe ik me echter niet. Tussen het slapen door speel ik Wordzee! op m’n telefoon tegen familie en vrienden, FaceTime ik en speel ik als een verslaafde animal crossing. Hierover komt nog een uitgebreide blog.

Wat doen jullie zoals nu je nergens heen kan?

Not stuck, but safe!

Ik hoop dat jullie ook de richtlijnen van het rivm hanteren en zo veel mogelijk binnen blijven. Alleen samen kunnen we ervoor zorgen dat deze pandemie snel over is.

Als we nu, saai, binnen blijven en facetimen kunnen alle kinderen snel weer naar school, ouders normaal werken, chronisch zieken weer naar het ziekenhuis en kan het echte leven weer beginnen. Dus als je het niet voor jezelf doet, omdat je denkt alles aan te kunnen, doe het dan voor mij, je buurman, je ouders of je opa of oma.

Stay safe en blijf binnen!

2 Comments

  1. Maria schoonen

    Natuurlijk blijven we binnen en kost het iedereen veel moeite. Maar zeker voor jou en dan nog veel pijn hebben is veel erger . Wij zien ook de kinderen en kleinkinderen niet. Maar Yvette dat is nog niets vergeleken met jouw situatie.We doen ons best en hopen dat er toch verbetering mag komen voor jou. .sterkte en hou vol wij doen het ook voor jou en alle kwetsbare mensen.

  2. Tineke

    He Yvette…jij hoeft je helemaal niet te verontschuldigen of bang zijn dat iedereen over je heen valt.. als er iemand het verdient om hier door heen t gekomen ben jij het wel.
    Heel erg om te horen dat je zo veel pijn hebt en zoveel moet inleveren. Ik wens je de komende tijd veel sterkte toe en hou je goed.
    Liefs Tineke

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.