Van pen naar pomp deel 2; gesprekken en onderzoeken

In deze serie neem ik je mee in mijn traject om van pennen naar pomp te gaan. Wegens omstandigheden, die volgende week aan bod komen, duurde mijn traject iets langer. Vandaag neem ik je mee langs alle specialisten die ik af moest lopen voor de aanvraag helemaal rond was.

Psycholoog

Ik heb al heel wat psychologen gesproken in mijn leven, maar een medisch psycholoog was nieuw voor mij.

Ik zoek altijd online een foto zodat ik een beeld heb wie ik tegen over me krijg, maar helaas. Deze meneer was spoorloos. Met gezonde zenuwen nam ik plaats in de wachtruimte. In dit deel van het ziekenhuis was ik nog nooit geweest. Het voelde ook een beetje achteraf en geheimzinnig. Oké, misschien kijk ik teveel films.

Het was een heel rustig ontspannen gesprek. We hadden het over mijn studies en wat ik zoal in het dagelijks leven deed, naast medicijnen slikken. Al vrij snel had ook hij het idee dat alles bij mij wel goed zat. Natuurlijk heb ik dagen dat het niet gaat, zoals iedereen. En ja, de combinatie van astma, reuma, diabetes en mijn honderd andere aandoeningen is soms best lastig te managen. Maar ik red me.

Gewoon voor de zekerheid spraken we over een paar weken weer af. Ook dat gesprek was meer een soort koffie date met vrienden. Alleen dan zonder vrienden en zonder lekkere koffie. Oké, never mind. Maar gezellig was het wel.

Ik hoef me hier niet meer te laten zien tenzij de specialisten zich zorgen maken of als ik iets wil bespreken. Helemaal prima dus.

Oogarts

Hier zag ik letterlijk en figuurlijk wel tegenop. Ik wist dat ik na het onderzoek geen auto mocht rijden, en een scootmobiel mocht ook niet. Met flinke tegenzin ging ik met de rolstoel en de smartdrive naar m’n onderzoek. Toch een mazzel dat ik dichtbij het ziekenhuis woon.

Ik vind oogonderzoeken altijd erg naar. Vooral bij het meten van je sterkte ga ik twijfelen. Op den duur heb je zoveel gezien dat ik door de lenzen de letters niet meer zag. Daarnaast zie ik regelmatig erg wazig en heb ik altijd mega droge ogen.

Het onderzoek viel gelukkig wel mee. Alleen de sterkte meten vond ik wel vervelend maar meer omdat ik altijd erg ga twijfelen.

Mijn ogen waren gelukkig goedgekeurd. De afwijking qua sterkte kon door de diabetes komen of door de hoge dosis prednison maar dat was niet iets waar ik nu iets mee moest. Met een gerust hard en twee blind verdoofde ogen kon ik weer naar huis.

Diëtist

Van alles op mijn rijtje vond ik dit toch wel het stomste van allemaal. Ik zat bij een hele fijne diëtist die ik ook altijd kon mailen. Omdat ik over ga op de pomp moet ik verplicht naar de diëtist in het ziekenhuis en mocht ik niet bij mijn oude vertrouwde blijven.

Na en korte kennismaking vroeg ze wat ik zoal at en of ik wist hoeveel koolhydraten ergens inzaten. Ook vroeg ze hoe je kan zien hoeveel koolhydraten erin zitten. Allemaal vragen die ik met twee vingers in m’n neus kon beantwoorden.

Omdat ik over ben gegaan van diëtist heeft ze ook de machtiging voor dieetvoeding verlengt. Dit is Drinkvoeding die ik kan nemen als ik door de benauwdheid niet meer kan eten. Omdat ik te weinig eiwitten binnenkrijg heeft ze me een poeder geadviseerd zodat ik toch aan m’n hoge dosering kom. Eiwitten zijn namelijk erg belangrijk bij longziekten.

Ik hoef ook hier niet terug te komen, tenzij ik er zelf behoefte aan heb.

Dvpk

Ik had verschillende gesprekken bij de diabetes verpleegkundige. Ze gaf mij uitleg over de protocollen, verschillende pompen en situaties die voor kunnen komen.

Het was erg veel informatie maar gelukkig kreeg ik alles ook op papier mee naar huis.

Na het testen van verschillende pompen waren we er al snel uit welke het moest gaan worden. Voor mijn handen was de minimed 640g het makkelijkste te bedienen. Ook qua functies en hoeveelheid insuline is deze prettiger voor mij dan andere pompen. Dit omdat ik reserve moet hebben voor als de prednison omhoog moet. Dit gebeurd namelijk best vaak en dan heb ik ook meer prednison nodig.

Nu ik alle disciplines gehad had was het afwachten voor mij. Ze gaan nu mijn casus en aanvraag bespreken in het mdo pompoverleg.

Volgende week neem ik je mee naar deze verrassende uitkomst en naar het pittige gesprek met de internist wat erop volgde.

3 Comments

  1. lifestylemommys

    Nou dat zijn nogal een aantal gesprekken geweest. Een medisch psycholoog heb ik in 2010 een aantal keren gesproken zo rond de tijd dat een verkeerde diagnose kreeg. Maar ze was wel heel aardig dat scheelde

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.