Plofkop en co; Zonder regen geen regenboog

Het was even wat stiller omdat mijn leven helemaal op z’n kop stond. En hoewel er zonder regen geen regenboog is, vind ik het wel jammer dat het bij mij gelijk weer een orkaan werd.

Inmiddels heb ik het meeste een plekje kunnen geven en lukte het me te verwoorden waar ik nu doorheen ga.

Hittegolf

De warmte en ik zijn geen goede vrienden. Ik kan er gewoon niet tegen en word er altijd erg beroerd van. Ook dit jaar had ik er weer heel veel last van.

Mijn longen vonden het benauwde weer ook alles behalve prettig. Eten en drinken ging lastiger en verslikte me vaker wel dan niet.

Helaas lukte het me niet om op eigen kracht te herstellen. Hierdoor besloot men dat ik de noodmorfine* structureler moest gaan nemen, vernevelde ik nog meer en ging m’n prednison omhoog.

*ik slik standaard 2 keer per dag morfine pillen tegen de benauwdheid. Daarnaast heb ik morfinedrank voor in nood. Deze mag ik 6 keer per dag.

Pijn

Bijna gelijktijdig kreeg ik erg veel last van buikpijn, diaree en soms overgeven. In eerste instantie dacht ik dat het gewoon door m’n astma kwam, maar toen het alleen maar slechter ging moest ik wel langs de huisarts. Ik belde voor advies en kon gelijk komen.

Ik mocht dezelfde avond nog voor onderzoeken naar de seh. Deze situatie was namelijk niet echt veilig voor de diabetes. Gelukkig was het “slechts” een buikgriep en kon ik weer naar huis.

Buikgriep in het kwadraat

Maar mijn lichaam overdrijft natuurlijk erg graag. Deze buikgriep was niet zomaar een buikgriep. Inmiddels zijn we bijna 2 weken verder en kan ik nog steeds geen eten verdragen, ben ik afhankelijk van extra medicatie in dubbele dosering tegen de misselijkheid en is het elke dag een gevecht om 250ml aan vocht binnen te krijgen.

Doordat ik niet eet en amper drink ben ik erg zwak. Zitten zonder duizelig te zijn lukt niet en dus lig eigenlijk 24 uur per dag op bed. Mijn dag bestaat uit vechten tot het weer nacht is. Vechten om te drinken en medicatie te nemen. Dit is echt een strijd omdat ik van elke slok extra pijn krijg. Die pijn houd vaak 3 uur aan. Ik probeer elke dag iets te eten. Veel meer dan een plakje worst lukt echter niet.

Het frustrerende is dat ik door de zetpillen en pleisters tegen de misselijkheid wel trek heb maar mijn lichaam het gewoon niet aankan. Zo nam ik van de week 3 slokken water omdat ik dorst had. Stomste wat ik ooit had kunnen doen. Ik dacht echt dat ik weg zou gaan vallen van de pijn. De pijn was zo intens dat ik er misselijk en duizelig van werd en helemaal begon te zweten.

Ik heb elke dag wel contact met de huisarts die op haar beurt overlegt met de internist. Juist nu is het fijn te merken dat iedereen om mij heen echt samenwerkt en gelijk van elkaar op de hoogte is.

Dit is nu extra fijn omdat mijn hersenen niet meer goed werken door het ziek zijn. Ik kom vaak niet op woorden en kan niets onthouden. Dus dan is het extra fijn als dokter a weet wat b gezegd heeft zodat ze dat nogmaals tegen mij kan zeggen.

Diabetes

Zo is m’n diabetes ook wel echt een dingetje. Maar steeds als ik de verpleegkundige bel erover is de huisarts vrijwel gelijk op de hoogte. Die korte lijntjes zijn fijn en scheelt mij veel uitleggen en Energy.

In deze zwarte periode had ik echter ook een beetje mazzel. Mazzel dat m’n astma lastig deed en ik de prednison moest verhogen. Door de prednison stijgt je bloedsuiker waardoor ik door het niet eten perfect uit kwam. Anders zou ik 24/7 in een hypo komen.

Slaapangst

Toch zijn er inmiddels wel wat nachtelijke hypos. Ik voel ze niet en word er ook niet wakker van. “Gelukkig” gaat er midden in de nacht een wekker om medicatie in te nemen. Hierdoor kan ik even extra meten.

De nachtelijke hypos zijn heftig. Ik zak vaak tot onder de 3. Een hypo behandel je door snelle suikers te eten of drinken en vanaf 4 langzame suikers te nemen zoals een boterham. Maar ja, mijn lichaam kan niets verdragen en van 1 slokje stijg je ook niet heel veel.

Ik moet toegeven dat ik deze situatie echt eng vind. Elke avond ben ik bang om te gaan slapen. Wat als ik m’n wekker niet hoor en zo de hypo niet merk? Wat als de hypo blijft zakken? Word ik überhaupt nog wel wakker als ik nu ga slapen?

Het klinkt waarschijnlijk heel heftig maar het zijn wel de dingen die door m’n hoofd rondspoken.

Kiezen tussen twee kwade

Maar ja, als je op 2,9 zit met een pijl naar beneden moet je wel echt iets nemen om niet in een coma te belanden. Op wilskracht drink ik dan appelsap om de rest van de dag te creperen van de pijn. Vaak lukt het me dan die dag ook niet om nog extra te eten of drinken omdat de pijn te heftig is. Maar ja, liever deze pijn dan in een coma belanden.

De kers op de appelmoes

En omdat het allemaal nog niet genoeg is, heb ik ook last van m’n baarmoeder. Tijdens de vakantie moest ik met redelijke spoed een inwendige echo laten maken ivm onnatuurlijk bloedverlies. Ik verloor zoveel dat ik nu ijzer tekort heb. De pillen die ervoor zijn kan ik nu alleen niet nemen omdat m’n maag dat niet aankan.

Maar goed, de inwendige echo. Gelijk dezelfde middag werd ik gebeld dat er afwijkingen waren en er 2 september verder onderzoek gedaan word.

Toen ik de inwendige echo liet maken gingen we gewoon uit van iets onschuldigs zoals een vleesboom of een cyste. Nu zit er een “bal” van ruim 2,5cm en waarvan we nog niet weten hoe en wat.

Woensdag heb ik de extra onderzoeken en soms kunnen ze het gelijk verwijderen.

Maar ja, ik kan nu natuurlijk alleen maar liggen dus dat word een leuke uitdaging. Het uitstellen van het onderzoek is namelijk ook niet wenselijk.

Dankbaar

Gelukkig spreek ik maandag m’n eigen huisarts en kan ik deze casus voorleggen. Wellicht heeft zij nog een briljant idee over woensdag.

Verder kreeg ik vrijdag te horen van de andere huisarts dat het heel lang gaat duren voor ik weer normaal kan eten en drinken. Pas toen ik ophing stortte ik in. Deze situatie nog langer ga ik namelijk niet trekken. Ik ben op. Op van het elke dag vechten om iets binnen te krijgen. Op van het “verdedigen” naar omstanders die vinden dat ik gewoon maar moet eten en de pijn moet negeren. En ja, ik weet dat ik van het laatste niets aan moet trekken omdat ik weet dat ik alles doe wat ik nu kan. Maar toch, het steekt.

Mijn huisarts kent mij inmiddels door en door, dus ik weet zeker dat ze iets bedenkt waardoor het allemaal wat draaglijker word. En daarnaast, soms is het gewoon even fijn om er met iemand over te praten die snapt hoe alles medisch gezien in elkaar zit.

Ik ben ook echt dankbaar voor alles en iedereen om me heen die er alles aan doen om mij door deze periode te slepen. De artsen die elke dag intensief, soms meerdere keren per dag met me bezig zijn, de zorg die meedenkt hoe het net even wat fijner kan en m’n vrienden die monologen blijven sturen omdat ik soms gewoon geen energie heb te reageren.

Ik weet dat na elke storm er weer een regenboog zal zijn en dat ik ook dit weer ga overwinnen. Maar tot ik kan dansen onder de prachtige regenboog, ben ik blij dat ik, Corona proof, wat handen heb om vast te houden zodat ik niet wegwaai.

Ps ik kreeg veel vragen waarom ik niet gewoon opgenomen word voor m’n longen en m’n buik samen. Zolang alle onderzoeken en begeleiding vanuit huis kunnen zien ze een opname niet zitten. Dit omdat ik nu zo zwak ben dat de kans dat ik er zieker word veel groter is dan de winst doener behaald kan worden. Mijn weerstand is momenteel onder het vriespunt. Hierdoor is het thuis veel veiliger.

9 Comments

  1. Henriette Keverkamp

    Lieve Yvette,
    Onvoorstelbaar wat je allemaal te verwerken krijgt. Hopelijk zit het woensdag is een keer mee!!! Heel veel sterkte en succes.

  2. Laurien

    Wat een pech allemaal Yvette ,hoop snelle betere tijden en dat het woensdag allemaal meevalt ,knap dat je zo positief blijft Yvette!😘💐💐💐💐

  3. Maria schoonen

    Lieverd. Wat een moeilijke tijd voor jou. Spannend allemaal.Wens je een goede uitslag woensdag. Valt niet mee wat er allemaal met je gebeurd. Er gaat ook niets je deur voorbij.
    Maar Corona gelukkig wel.
    Dat vooral door de goede zorg om je heen..
    Blijf hopen op die regenboog. Ook aan deze periode komt vast een einde.
    Liefs vanuit Roosendaal.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.